Wyszukiwarka - Dziedzictwo kulturowe

Wyszukiwarka

Obszar wyszukiwania na mapie
Wybierz pozycje
<< mniej
Pobierz atrakcje
Liczba elementów:

Wyniki wyszukiwania

  • Dziedzictwo kulturowe
    Bielsko-Biała
    Dzisiejszy plac Wolności w Bielsku-Białej to jeden z dwóch dawnych rynków miasta Biała Krakowska. Plac, zbliżony kształtem do prostokąta o wymiarach ok. 75 na 40 m, wytyczony został w końcu XVIII wieku. Wzdłuż jego południowej pierzei przebiega ul. 11 Listopada będąca głównym deptakiem i ulicą handlową Bielska-Białej. Wybrukowana płyta placu stanowi częściowo strefę pieszą, częściowo zaś płatny parking i postój taksówek.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Bielsko-Biała
    Dzisiejszy plac Wojska Polskiego w Bielsku-Białej to jeden z dwóch rynków dawnej Białej Krakowskiej. Plac, wytyczony w czasach nadawania Białej w 1723 r. praw miejskich, posiada kształt zbliżony do prostokąta o wymiarach 100 na 80 m. Ma interesującą zabudowę, która w dzisiejszym kształcie pochodzi głównie z XIX oraz z przełomu XIX i XX w. Plac ogranicza od południa ul. 11 Listopada, stanowiąca strefę pieszą i główny deptak miejski.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Ulica 11 Listopada stanowi obecnie główny deptak Bielska-Białej oraz trakt handlowy. Przebiega przez historyczne centrum dawnego miasta Biała i ma długość 900 m. Początki ulicy, która pierwotnie nosiła nazwę Krakowskiej, sięgają połowy XVIII w. Obecny kształt nadany został jej w latach 1772-85. Spora część zabudowy pochodzi z końca XVIII i początków XIX w. i reprezentuje lansowany wówczas w cesarstwie austriackim tzw. styl józefiński.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Bielsko-Biała
    Plac Bolesława Chrobrego to centralny punkt Bielska-Białej. Powstał w XIX w., a niebawem - z uwagi na swe dogodne położenie - zastąpił rynek Starego Miasta. Obecna postać płyty placu jest owocem koncepcji z początku naszego wieku. Nad placem dominuje zamek książąt Sułkowskich. Dookolna zabudowa reprezentuje różne style architektoniczne. Zbliżony swym kształtem do kwadratu plac, o powierzchni 3600 m kw., ograniczony jest od wschodu ruchliwą ul. 3 maja, zaś od południa ul. Wzgórze.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Bielsko-Biała
    Ul. Mickiewicza, biegnąca równolegle do 3 Maja, stanowi jedną z ciekawszych pod względem architektonicznym arterii Bielska-Białej. Przy ulicy tej znajduje się wiele zabytkowych kamienic, reprezentujących zarówno secesję jak i inne style. Do najbardziej znanych, stojących tu budowli należy willa Teodora Sixta z 1883 r. oraz willa Hermanna Schneidera z 1905, będąca swoistym połączeniem secesji oraz neobaroku.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Bielsko-Biała
    Bielskie Stare Miasto, stanowiące najstarszą część Śródmieścia Bielska-Białej, położone jest na Wzgórzu Miejskim. Zachowało ono średniowieczny układ urbanistyczny. W jego obrębie - poza zabytkowymi, podcieniowymi kamieniczkami - znalazł się zamek książąt Sułkowskich oraz katedra św. Mikołaja. Ta część miasta, pierwotnie obwarowana murami, jest obecnie ograniczona placem Chrobrego oraz ulicami: Orkana, Waryńskiego, Zamkową, Schodową i św. Trójcy.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Bielsko-Biała
    Syjon: miejsce święte, ze Świątynią Jerozolimską, zbudowaną przez króla Salomona. Syjon: także całe miasto Jerozolima i jego mieszkańcy – dzieci Syjonu, Wybrańcy Boga. Syjon w Bielsku-Białej to centrum życia bielskich ewangelików. Wspólnota wiernych. Skupiona w najbliższych okolicach Placu Marcina Lutra – przy kościele Zbawiciela, pod pomnikiem wielkiego reformatora; w szkołach i Wydawnictwie Augustana.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Bielsko-Biała
    Dzisiejszy dworzec Bielsko-Biała Główna, wpisany do rejestru zabytków oraz znajdujący się na Szlaku Zabytków Techniki, wybudowany został w 1890 r. Początki kolei w mieście są jednak o ponad 30 lat starsze. Bielsko bardzo wcześnie znalazło się na bocznej odnodze jednej z najstarszych europejskich linii kolejowych, Kolei Północnej Cesarza Franciszka Ferdynanda. Dworzec został odnowiony pod koniec ubiegłego wieku.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Bielsko-Biała
    Dom Tkacza stanowi oddział Muzeum w Bielsku Białej. Sam budynek położony jest na terenie Górnego Przedmieścia, które od swych początków, a więc od XV w., zamieszkiwane było przez bielskich sukienników. Dom, aczkolwiek częściowo rekonstruowany, pochodzi z XVIII w. i stanowi jeden z nielicznych przykładów tego rodzaju architektury, która w przypadku tego miasta uległa zniszczeniu podczas pożarów. Obiekt leży na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Bielsko-Biała
    Nazwa „Cygański Las”, która obecnie przyjęła się dla obszarów parkowych w południowej części Bielska-Białej, to dosłowny przekład niemieckiej nazwy „Zigeunerwald”, która jednak jest zniekształconą formą od „Ziegenwald” czyli „Kozi Las”. W czasach PRL teren ten nosił nazwę Park Ludowy. Od drugiej połowy XIX w. do czasów II wojny powstawała tu dzielnica uzdrowiskowo-willowa. Spacer przez nią pozwala zapoznać się z dużą różnorodnością architektoniczną, a także z charakterystycznym klimatem epoki.