Trasy
Kategoria: Szlak znakowany

Straconka - Łamana Skała

Mały Szlak Beskidzki
 
autor: Admin
Atrakcje
Trasy
wykresy
SKĄD:
Bielsko-Biała Straconka
DOKĄD:
Łamana Skała

Czerwono oznakowany dalekobieżny szlak górski, prowadzący ze Straconki na szczyt Lubonia Wielkiego i liczący 137 km, zwany jest Małym Szlakiem Beskidzkim. Nazwę tę zawdzięcza swojej uzupełniającej roli wobec Głównego Szlaku Beskidzkiego. Podczas gdy Główny Szlak Beskidzki biegnie przez najwyższe partie Beskidów i tereny bardziej popularne, Mały Szlak Beskidzki poprowadzi nas w przez obszary nieco rzadziej odwiedzane przez turystów. Szlak przechodzi przez pasma górskie należące do Beskidu Małego, Beskidu Makowskiego (zwanego Beskidem Średnim) oraz Beskidu Wyspowego. Odcinek trasy leżący na obszarze województwa śląskiego przebiega w całości przez Beskid Mały. Trasa rozpoczyna się w dzielnicy Bielska Białej – Straconce. Znaki czerwone prowadzą stąd na szczyt o nazwie Gaiki (808), stanowiący pierwszą kulminację pasma lesistych wzniesień. Kolejne wybitniejsze wyniosłości tego pasma to Groniczki (839) oraz Hrobacza Łąka (828), pod którą znajduje się dawne prywatne schronisko, będące obecnie obiektem kościelnym (po uzgodnieniu można tu przenocować). Od nazwy szczytu pochodzi także popularna nazwa całego pasma, które w opracowaniach turystycznych zwane jest Pasmem Hrobaczej Łąki. Opuściwszy owo pasmo, szlak obniża się w malowniczą dolinę rzeki Soły z Jeziorem Międzybrodzkim, po czym przechodzi w obszar wschodniej części Beskidu Małego, zwany Górami Zasolskimi. Mijając po mozolnym podejściu rejon szczytu Żar (761) z ośrodkiem narciarskim oraz ze zbiornikiem wchodzącym w skład elektrowni szczytowo-pompowej, trasa zagłębia się w lesiste i nieco odludne pasmo Kocierza (879). Rejon szczytu tej góry objęty jest rezerwatem przyrody chroniącym mieszane lasy należące do piętra dolnego regla (to piętro roślinne zajmuje w Beskidach tereny na wysokości 600-1150 m nad poziomem morza). Przez Przełęcz Kocierską (718) oraz widokowy szczyt Potrójnej (883) szlak wyprowadza na szczyt Łamanej Skały, noszący też nazwę Madohora (929). Jest to najwyższe wzniesienie wschodniej części Beskidu Małego. Trasa Małego Szlaku Beskidzkiego, który przechodzi tu na teren województwa małopolskiego, prowadzi dalej w rejon szczytów Leskowca (922) oraz Gronia Jana Pawła II (890), gdzie znajduje się schronisko.


Główny sposób pokonania trasy
Poziom trudności Czas podrózy [min]
pieszy trudny 600,00 [min]
Inne możliwe sposoby pokonania trasy
Poziom trudności Szacowany czas podróży [min]
rowerowy trudny 180,00 [min]
Szczegółowe parametry trasy
nazwa
wartość
Całkowity dystans [km]
34,52
Całkowity dystans podjazdów [km]
4,18
Całkowity dystans zjazdów [km]
4,00
Całkowity dystans po płaskim terenie [km]
26,34
Suma podjazdów [m]
2681,00
Suma zjazdów [m]
2183,00
Minimalna wysokość [m n.p.m.]
303,00
Średnia wysokość [m n.p.m.]
695,42
Maksymalna wysokość [m n.p.m.]
921,00

Mały Szlak Beskidzki

Miasta na szlaku:
Bielsko-Biała; Żarnówka Mała; Międzybrodzie Żywieckie; Krzeszów; Zembrzyce; Myślenice; Kasina Wielka; Mszana Dolna; Glisne
Długość szlaku: 137
Długość szlaku w woj. śląskim: 32
Powiaty: bielski
Województwa: śląskie
Regiony turystyczne: Beskid Żywiecki
Udogodnienia: tablice informacyjne

Nie jesteś zalogowany. Aby skorzystać z planera podróży musisz się zalogować.

Przejdź do strony logowania.

Zobacz również
Bielsko-Biała
Zabytkowy kościół pw. św. Barbary, w należącej do Bielska-Białej dzielnicy Mikuszowice Krakowskie, jest katolickim kościołem parafialnym w diecezji bielsko-żywieckiej. Budowla z 1690 r., ze spadzistym dachem, otoczona sobotami, jest przykładem drewnianej architektury sakralnej w stylu śląsko-małopolskim. Obiekt leży na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego. Same Mikuszowice to stara miejscowość o interesującej historii, która sprawiła, że pierwotna wieś znalazła się na obszarze dwóch księstw.
Bielsko-Biała
Jednym z cmentarzy znajdujących się w obecnych granicach miasta Bielsko-Biała, jest stara nekropolia rzymskokatolicka, której początki sięgają czasów konfederacji barskiej. Początkowo chowano tu jej uczestników (miasto było ważnym ośrodkiem konfederacji), później zaś, po zajęciu miasta przez Austriaków, cmentarz stał się nekropolią miasta Biała. Utworzono ją oficjalnie, gdy zamknięto cmentarz przykościelny.
Bielsko-Biała
Nazwa „Cygański Las”, która obecnie przyjęła się dla obszarów parkowych w południowej części Bielska-Białej, to dosłowny przekład niemieckiej nazwy „Zigeunerwald”, która jednak jest zniekształconą formą od „Ziegenwald” czyli „Kozi Las”. W czasach PRL teren ten nosił nazwę Park Ludowy. Od drugiej połowy XIX w. do czasów II wojny powstawała tu dzielnica uzdrowiskowo-willowa. Spacer przez nią pozwala zapoznać się z dużą różnorodnością architektoniczną, a także z charakterystycznym klimatem epoki.
Bielsko-Biała
„Leśne kościoły” na Śląsku Cieszyńskim są pamiątką po czasach prześladowań miejscowych wyznawców religii protestanckiej, w stuleciach XVII i XVIII. Kiedy na polecenie katolickich Habsburgów zamknięto wszystkie kościoły ewangelickie w księstwie, wierni modlili się w ukryciu, najczęściej w lasach Beskidu Śląskiego. Protestanci z Bielska spotykali się przy kamiennym ołtarzu w Mikuszowicach Śląskich, który odnajdziemy wędrując czerwonym szlakiem z Bielskich Błoń do Bystrej i dalej, na Klimczok.
Bielsko-Biała
Kościół pod wezwaniem Opatrzności Bożej w Bielsku-Białej to jeden z najładniejszych przykładów architektury późno- i neobarokowej w południowej Polsce. Zbudowany został w drugiej połowie XVIII wieku, jednak wiele elementów dodano podczas XIX-wiecznych przebudów. Uwagę zwraca elegancka fasada świątyni z dwiema wieżami. W środku zachowała się piękna rokokowa ambona w kształcie łodzi oraz wyposażenie - głównie z XIX stulecia.
zobacz więcej